turned on floor lamp near sofa on a library room
, ,

30 Yaşından Sonra Hayatın Bittiği Gerçeği

Written by

·

Ekşi’de “30 yaşından sonra hayatın bittiği gerçeği” diye bir başlık ve altında yüzlerce, binlerce entry var.

Cuma’yı dört gözle beklediğim bir haftaydı ve bu mini notu buraya iliştirmek istedim;

Master dönemi Instagram’da yaptığım bir paylaşım vardı: “haftaiçi yaptığım özgür gezileri özleyeceğim.” diye.🙃 Bir Pazar günü Londra’ya kar yağmıştı ve Pazartesi her yer bembeyazdı, dersim yoktu. Bir yanım üşenip evde kalmak istedi(bir yanım hep bunu ister) diğer yanım “belki master bitince Pazartesi günleri bu kadar özgür olamayacaksın” demişti. Greenwich’e gidip eşsiz birkaç saat geçirmiştim. Londra’yı ilk ve şimdilik son kez bu kadar karlı gördüm.

İyi ki üniversite biter bitmez master yapmamışım. Kıymet bilirlik seviyemde, hayat algımda büyük farklılıklar yaşandı. İyi ki 12 yıl çalıştığım kurumsala bir süre es vermişim. İyi ki 35 yaşından sonra radikal kararlarla sıfırdan yepyeni şeylere başlayabilmişim. Ve aslında biliyorum ki bunların hiçbiri olmasaydı yine hayatın akışı için “iyi ki” diyecektim. Bir şekilde parçalara baktığımda bazen aylarca, yıllarca üzen şeylere bile bir noktada “iyi ki” diyorum galiba. Doğru bakmayı, iyi analiz etmeyi ve işaretleri düzgün okumayı bilmek çok önemli benim için.

İş gene iş, dertler gene dert; ama ben tam olarak aynı ben değilim. Bazı anlarda hala içinden çıkamadığım sıkışıklıklar yaşasam da; bazılarını çözdüm, pek çoğuyla barıştım. Şimdi cesaretim olduğunu bilmek, gerektiğinde her daim kendimi seçebileceğimi bilmek hafifletiyor içimi. Bu kez bir çocuk ürkekliğiyle değil de yetişkinlik bilinciyle seçimlerimi kabul edebiliyorum. Daha basit bir perspektifle bakabiliyorum.

Hayat çok tuhaf, insan “şimdiki aklımla geriye dönsem” kısmı için bir tablo çizebilir. Master ile tam zamanlı öğrenciliğe ve sonrasında tekrar iş hayatına döndüğümde gördüm ki insanın hayatta resetleyip değiştirebileceği şeyler olduğu gibi, değiştirmeye gönüllü olmadığı şeyler de var. Önceliklerinize ve kararlılık seviyenize göre değişiyor. Bazen çoğu şey “şimdiki aklımla” cümlesiyle hayal ettiğimiz gibi bir çerçeveye oturmuyor. Bunu yaşayarak deneyimlemek ve kabule varmak kıymetli bir fırsat.

O yüzden “şimdiki aklımla geriye dönsem” diye hayıflanmak belki de ne kadar değiştiğimizin, geliştiğimizin güzel bir göstergesi. Buradan yola çıkıp “şimdiki aklımla asıl şimdi ne mümkün?” diye sormak sorumluluğu ele alıp kendimize yeni bir pencere açtığımız kısım.

30’dan sonra hayat biter mi hiç? Bitiyorsa da yeni bir hayat başlıyor demektir. 50’den sonra, 70’den sonra her daim yeniden başlayabilir hayat. Kendini tanımak ömürlük bir süreç ne de olsa.

Yazıya mini not kararlılığıyla başladım. O yüzden burada bırakacağım. Hayatın sonsuz olasılık ve fırsatı olduğunu hatırlamaya ihtiyacı olanlarla kesişmesi dileğiyle.

“Daha yeni başlıyoruz.”

Soru ve görüşleriniz için; İletişim sayfasından ya da yorum kısmından bana ulaşabilirsiniz.


Yazar Karga sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Biraz da siz kar(g)alayın!

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.