Akşam akşam yazı yayınladığım çok nadirdir; ama 1 Ekim bitmeden aylık kararlarımı yayınlamak istedim. Zaten aylık hedef yazıları daha özgür bir alan.
Koçluk eğitiminde bir eğitmenimiz “insanın to-do(yapılacaklar) listesi olduğu gibi to-be(olunacaklar) listesi de olmalı demişti. Eğitim esnasında konunun çok üzerinde durmadık; ama ben heybeme attım.
Genelde Aylık Hedefler yazılarımda hep yapılacaklar listesi yazdım, bu kez olunacaklar listesi deneyeceğim. 🙂
Ekim’de temam: Sonbaharı Mutlu Karşılamanın Çaresi: Hygge

Ekim’de Nasıl Olmak İstiyorum?
Planlı
Kişisel bir takım bazı hedef ve planlarım ile 8-5 mesaim birleşince ciddi bir zihin yorgunluğu ve yetişememe telaşı içindeyim. Ekim’de en çok ihtiyaç duyacağım ekip arkadaşı planlı karga. Yapmam gerekenleri görünür kılmazsam bazı şeyler dalgınlıkla aklımdan çıkabiliyor ve iyice stres yaratıyor. Buna hiç ihtiyacım yok. Günü, akşamı, haftayı, boş vakitlerimi nasıl geçireceğimi, doktor randevularımı vs. her şeyi planlamayı daha da önemlisi planlarıma sadık kalmayı düşünüyorum.:) -gerekliyse esneyebilir; ama gerçekten gerekliyse kaytarmak için değil-
Çalışkan-Enerjik
İkinci ihtiyacım olan şey çalışkan ekip arkadaşım.:) “Cefa olmadan sefa olmaz” demişler. Bazı hedefler uğruna yorulabilirim. İstekle, enerjiyle, yorulmak bilmeden çalışan biri olmak istiyorum.
Hygge
Yazı kapattık, çok uzun süredir Antalya’da köy hayatına benzer bir hayat yaşadıktan sonra İstanbul’u gerçek anlamda özledim. Evimi de özledim. Anne With An E dizisi misali mumlarımı yakmak, koruda kurumuş yaprak hışırtılarıyla dolaşmak, yepyeni yemek tarifleri denemek, şehirde bazı sokakları keşfetmek tüm bu yoğunluk içinde hayatın minik zevklerini es geçmemek istiyorum.
Bakımlı
Galiba tamamen estetik bir Ekim hayal ediyorum. Tüm bu çalışkanlığın yoğunluğun içinde dağılmadan kalmak için bakımlı olmaya ihtiyacım var. 🙂 Büyük büyük şeyler değil, biraz takı, biraz krem, biraz oje tamam işte. 🙂 Modu yükselten bir şey bakımlılık. Sizce de öyle değil mi?
Hayatın Olasılıklarına Ve Kendine Güvenen
Çok kolay heyecanlanıp, çok kolay şekilde kendimi aşağıya çekebiliyorum. Hayatın bazen bize göz kırptığı durumlar olur, öyle durumları yok saymamak için Ekim’de çabalayacağım. Bol şükran, evrene güvenmek, akışa bırakma, teslim olma içinde geçirmek istiyorum.
Olma halleri için bu kadarı yeter de artar bile. Bakalım kaçı vücut bulacak? Siz de hangi ekip arkadaşlarına, hangi hallerinize daha çok ihtiyaç duyarsınız düşünün bence. Ve sonra o ekip üyesine nasıl vücut buldurabilirsiniz, nasıl adımlar atabilirsiniz, neyi yapıp neleri bırakmalısınız? Ve yazımı Hakkında sayfasındaki yazı ile bitireceğim;
en derin korkumuz yetersiz olmamız değildir. en derin korkumuz ölçüsüzce güçlü olmamızdır. bizi en çok korkutan karanlığımız değil ışığımızdır. kendimize “ben kimim ki pırıl pırıl, muhteşem, yetenekli ve olağanüstü olayım” deriz. aslında niye olmayalım?
tanrının çocuğusun. küçük oynaman dünyaya hizmet etmez. başkaları senin yanında kendilerini güvensiz hissetmesin diye büzülmekte hiç aydınlık yoktur. içimizdeki ışığı dışa vurmak için yaratıldık. ve ışığımızı yansıttığımızda başkalarına da farkında olmadan aynısını yapma izni veriyoruz. biz kendi korkularımızdan özgürleştikçe, varlığımız otomatik olarak başkalarını özgürleştirir.
Marianne Williamson
Hizmetler: Koçluk almak ister misiniz?
Soru ve görüşleriniz için; İletişim sayfasından ya da yorum kısmından bana ulaşabilirsiniz.

Biraz da siz kar(g)alayın!