Matematik Ve Hayat

Köyünde ortaokul olmadığı için okula ara verip 3 yıl kahvede dedesinin yanında çalışan, 68 kuşağı babam şu hikayeyi her anlattığında gözleri dolar;

“Matematik dersimize okulun müdürü girerdi. Bir haylazlığımızda bana bir hafta uzaklaştırma cezası verdi. O bir hafta matematiğe kafayı taktım. Arkadaşlarım telafi etmem için tuttukları notları getirmişti, oturdum çalıştım. O dönem babam ile müdür kağıt arkadaşıydı. Ben uzaklaştırma alınca birbirlerine girip küstüler.

Okula döndüğümde matematik sınavı vardı. En arkada oturuyordum. Kağıda baktım en az 7-8 alırdım(o dönem notlar 10 üzerinden değerlendiriliyor). Kaleme bile dokunmadan öylece oturdum. Sınavı yapmayacaktım.

Bunu fark eden müdür yanıma geldi. “Yazsana neden yazmıyorsun?” dedi. “Yazsam ne fark edecek” diye cevapladım, Normalde bu çok büyük saygısızlıktı tokadı yapıştırırdı. Çok sert bir adamdı, imlaya dikkat etmeyen hocaları bile döverdi. Kulağıma eğildi, şu sözleri fısıldadı;

“Ben babanla kavga ettim seninle değil. Yap sınavını.”


Astsubaylığı kazanmıştım. Elimde kağıt müdürün yanına gittim. Müdür kağıdı aldığı gibi yırtıp çöpe attı. (Babam muhalefeti severdi. Haksızlığa, artistliğe pek susamazdı. Hala öyle…)

“Sen astsubay olamazsın. Toy bir teğmen gelir sana emir verir. Attırırsın kendini, sen öğretmen olacaksın” dedi müdür.

Öyle de oldu. İstanbul Üniversitesi Matematik’i kazandı babam.

“Hayatında ilk kez İstanbul’a geldin etkilendin mi?” diye sordum.

-Etkilenmek ne kelime, Haydarpaşa’da trenden indik. Bir tarafta hiçbir şey yoktu, öbür tarafa doğru yürüyünce koca deniz karşımda belirdi. Birlikte kazandığımız arkadaşım “bu şehir kul işi değil Allah ayrı vakit ayırıp yaratmış” derdi, diye anlattı o hisleri…

Ben ilk olarak orta 2’nin ikinci döneminden itibaren babamla matematik çalışmaya başladım. O döneme kadar seviyeme inemiyordu, geçerdim; ama vasattı notum. Sonra 80’in altına pek düşmedi. Özgüvenime, hayatıma etkisi büyüktür bu durumun. Matematik-geometrinin toplumda zor dersler olduğuna dair bir algı var. Bu sebeple matematiğiniz iyiyse sükseniz bol olur. Çocuklarınıza ilk önce matematikten korkmamayı öğretin. Her şey sevince güzel ve kolay. 🙂

Aksi bir idealist müdür başta babam olmak üzere pek çok insanın hayatını değiştirir… Babalığından öte elleri öpülesi, minnet duyacağım bir hocadır babam benim için.

Ve kimine bela kimine aşktır matematik. Bir dersten çok ötesidir. Babayla çocuğunun arasındaki köprüdür.

Reklamlar

3 comments

  1. Bende 4 sene sonra ilköğretim matematik öğretmeni olucam suan 1. Sınıfım bu yüzden cok mutluyum gururluyum 😄 cok güzel bir anı yazmışsınız ☺️😄👍🏻👍🏻

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s